ZEBRA 0.0 – GENESIS – KSIĘGA STWORZENIA

TORA – ספר בראשית

Tora (hebr. תורה – wskazówka, pouczenie, wtórnie prawo) – pięć pierwszych ksiąg Biblii (stąd także Pięcioksiąg, Pentateuch), najważniejszy tekst objawiony judaizmu. Głównym tematem Tory jest Przymierze pomiędzy Jahwe a narodem Izraela za pośrednictwem Mojżesza zawarte podczas wędrówki z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej. Opis kształtowania się narodu i kultu za czasów Mojżesza poprzedzony jest znajdującymi się w Księdze Rodzaju opowieściami o prapoczątkach ludzkości (od Stworzenia do Potopu i Wieży Babel) oraz pradziejach Izraela (dzieje Patriarchów: Abrahama, Izaaka oraz Jakuba i jego synów). W szerszym znaczeniu – cała Biblia hebrajska (Tora pisana, Tanach) oraz tradycja teologiczno-prawna judaizmu (Tora ustna). Pierwotnie słowo tora oznaczało jednostkową przestrogę lub pouczenie ojca. Z czasem nabrało ono znaczenia ogólnego, które obejmuje wszystkie przepisy, a ostatecznie odniesione zostało do kompleksu pięciu ksiąg przypisywanych Mojżeszowi.

Obecny podział Tory wynika prawdopodobnie ze względów praktycznych – ponieważ zwój pozostawał poręczny jedynie do pewnej objętości, konieczny był podział większego dzieła na mniejsze jednostki. Podział na pięć ksiąg musiał nastąpić stosunkowo wcześnie, gdyż występuje już w przekładzie z III wieku p.n.e., Septuagincie. W skład Tory wchodzą (kursywą transkrypcja nazwy hebrajskiej, w nawiasach chrześcijańskie nazwy polska i łacińska):

1. בראשית – Bereszit (tłum. „Na początku”; pl. Księga Rodzaju; łac. Genesis)

2. שמות – Szemot (tłum. „Imiona”; pl. Księga Wyjścia; łac. Exodus)

3. ויקרא – Wajikra (tłum. „I zawołał”; pl. Księga Kapłańska; łac. Leviticus)

4. במדבר – Bemidbar (tłum. „Na pustyni”; pl. Księga Liczb; łac. Numeri)

5. דברים – Dwarim (tłum. „Słowa”; pl. Księga Powtórzonego Prawa; łac. Deuteronomium)

Nazwy hebrajskie stanowią pierwsze słowa danej księgi, nazwy grecko-łacińskie nawiązują do ich kluczowych wydarzeń lub ogólnej treści.

Najstarszym zachowanym hebrajskim zwojem Tory jest Zwój 2 przechowywany w bibliotece uniwersyteckiej w Bolonii. Pochodzi on z lat 1155-1255 n.e.

A Septuaginta (z łac. siedemdziesiąt; oznaczana rzymską liczbą LXX oznaczającą 70, w wydaniach krytycznych przez symbol S {\displaystyle {\mathfrak {S}}}) to pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na grekę. Nazwa pochodzi od liczby tłumaczy, którzy mieli brać udział w pracach nad przekładem. Przekład ten powstawał stopniowo pomiędzy 250 a 150 rokiem p.n.e. w Aleksandrii, a jest dziełem wielu tłumaczy. Od czasu powstania tego tłumaczenia aż do wieku IV n.e., z którego pochodzą najstarsze prawie pełne odpisy Septuaginty (Kodeks Watykański i Synajski z IV wieku n.e. oraz Aleksandryjski z wieku V n.e.), jej tekst przeszedł długą drogę kolejnych kopii, wersji, dokonanych recenzji, korekt, uzupełnień oraz prób ujednolicenia treści.

Księga Rodzaju – ספר בראשית [tekst hebrajski]

wersja pobrana z: http://tanach.leszek-kwiatkowski.eu

BERESZIT

  1. בְּרֵאשִׁית בָּרָא אֱלֹהִים אֵת הַשָּׁמַיִם וְאֵת הָאָרֶץ׃ 
  2. הָאָרֶץ הָיְתָה תֹהוּ וָבֹהוּ וְחֹשֶׁךְ עַל־פְּנֵי תְהוֹם וְרוּחַ אֱלֹהִים מְרַחֶפֶת עַל־פְּנֵי הַמָּיִם׃ 
  3. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי אוֹר וַיְהִי־אוֹר׃ 
  4. וַיַּרְא אֱלֹהִים אֶת־הָאוֹר כִּי־טוֹב וַיַּבְדֵּל אֱלֹהִים בֵּין הָאוֹר וּבֵין הַחֹשֶׁךְ׃ 
  5. וַיִּקְרָא אֱלֹהִים לָאוֹר יוֹם וְלַחֹשֶׁךְ קָרָא לָיְלָה וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם אֶחָד׃
  6. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי רָקִיעַ בְּתוֹךְ הַמָּיִם וִיהִי מַבְדִּיל בֵּין מַיִם לָמָיִם׃ 
  7. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת־הָרָקִיעַ וַיַּבְדֵּל בֵּין הַמַּיִם אֲשֶׁר מִתַּחַת לָרָקִיעַ וּבֵין הַמַּיִם אֲשֶׁר מֵעַל לָרָקִיעַ וַיְהִי־כֵן׃ 
  8. וַיִּקְרָא אֱלֹהִים לָרָקִיעַ שָׁמָיִם וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם שֵׁנִי׃
  9. לַיַּבָּשָׁה אֶרֶץ וּלְמִקְוֵה הַמַּיִם קָרָא יַמִּים וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי־טוֹב׃ 
  10. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יִקָּווּ הַמַּיִם מִתַּחַת הַשָּׁמַיִם אֶל־מָקוֹם אֶחָד וְתֵרָאֶה הַיַּבָּשָׁה וַיְהִי־כֵן׃
  11. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים תַּדְשֵׁא הָאָרֶץ דֶּשֶׁא עֵשֶׂב מַזְרִיעַ זֶרַע עֵץ פְּרִי עֹשֶׂה פְּרִי לְמִינוֹ אֲשֶׁר זַרְעוֹ־בוֹ עַל־הָאָרֶץ וַיְהִי־כֵן׃ 
  12. וַתּוֹצֵא הָאָרֶץ דֶּשֶׁא עֵשֶׂב מַזְרִיעַ זֶרַע לְמִינֵהוּ וְעֵץ עֹשֶׂה־פְּרִי אֲשֶׁר זַרְעוֹ־בוֹ לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי־טוֹב׃ 
  13. וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם שְׁלִישִׁי׃
  14. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי מְאֹרֹת בִּרְקִיעַ הַשָּׁמַיִם לְהַבְדִּיל בֵּין הַיּוֹם וּבֵין הַלָּיְלָה וְהָיוּ לְאֹתֹת וּלְמוֹעֲדִים וּלְיָמִים וְשָׁנִים׃ 
  15. וְהָיוּ לִמְאוֹרֹת בִּרְקִיעַ הַשָּׁמַיִם לְהָאִיר עַל־הָאָרֶץ וַיְהִי־כֵן׃ 
  16. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת־שְׁנֵי הַמְּאֹרֹת הַגְּדֹלִים אֶת־הַמָּאוֹר הַגָּדֹל לְמֶמְשֶׁלֶת הַיּוֹם וְאֶת־הַמָּאוֹר הַקָּטֹן לְמֶמְשֶׁלֶת הַלַּיְלָה וְאֵת הַכּוֹכָבִים׃ 
  17. וְלִמְשֹׁל בַּיּוֹם וּבַלַּיְלָה וּלְהַבְדִּיל בֵּין הָאוֹר וּבֵין הַחֹשֶׁךְ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי־טוֹב׃ 
  18. וַיִּתֵּן אֹתָם אֱלֹהִים בִּרְקִיעַ הַשָּׁמָיִם לְהָאִיר עַל־הָאָרֶץ׃

NOACH

  1. וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם רְבִיעִי׃
  2. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יִשְׁרְצוּ הַמַּיִם שֶׁרֶץ נֶפֶשׁ חַיָּה וְעוֹף יְעוֹפֵף עַל־הָאָרֶץ עַל־פְּנֵי רְקִיעַ הַשָּׁמָיִם׃ 
  3. וַיִּבְרָא אֱלֹהִים אֶת־הַתַּנִּינִם הַגְּדֹלִים וְאֵת כָּל־נֶפֶשׁ הַחַיָּה הָרֹמֶשֶׂת אֲשֶׁר שָׁרְצוּ הַמַּיִם לְמִינֵהֶם וְאֵת כָּל־עוֹף כָּנָף לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי־טוֹב׃ 
  4. וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים לֵאמֹר פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת־הַמַּיִם בַּיַּמִּים וְהָעוֹף יִרֶב בָּאָרֶץ׃ 
  5. וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם חֲמִישִׁי׃
  6. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים תּוֹצֵא הָאָרֶץ נֶפֶשׁ חַיָּה לְמִינָהּ בְּהֵמָה וָרֶמֶשׂ וְחַיְתוֹ־אֶרֶץ לְמִינָהּ וַיְהִי־כֵן׃ 
  7. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת־חַיַּת הָאָרֶץ לְמִינָהּ וְאֶת־הַבְּהֵמָה לְמִינָהּ וְאֵת כָּל־רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי־טוֹב׃ 
  8. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים נַעֲשֶׂה אָדָם בְּצַלְמֵנוּ כִּדְמוּתֵנוּ וְיִרְדּוּ בִדְגַת הַיָּם וּבְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּבַבְּהֵמָה וּבְכָל־הָאָרֶץ וּבְכָל־הָרֶמֶשׂ הָרֹמֵשׂ עַל־הָאָרֶץ׃ 
  9. וַיִּבְרָא אֱלֹהִים אֶת־הָאָדָם בְּצַלְמוֹ בְּצֶלֶם אֱלֹהִים בָּרָא אֹתוֹ זָכָר וּנְקֵבָה בָּרָא אֹתָם׃ 
  10. וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים וַיֹּאמֶר לָהֶם אֱלֹהִים פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת־הָאָרֶץ וְכִבְשֻׁהָ וּרְדוּ בִּדְגַת הַיָּם וּבְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּבְכָל־חַיָּה הָרֹמֶשֶׂת עַל־הָאָרֶץ׃ 
  11. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים הִנֵּה נָתַתִּי לָכֶם אֶת־כָּל־עֵשֶׂב זֹרֵעַ זֶרַע אֲשֶׁר עַל־פְּנֵי כָל־הָאָרֶץ וְאֶת־כָּל־הָעֵץ אֲשֶׁר־בּוֹ פְרִי־עֵץ זֹרֵעַ זָרַע לָכֶם יִהְיֶה לְאָכְלָה׃ 
  12. וּלְכָל־חַיַּת הָאָרֶץ וּלְכָל־עוֹף הַשָּׁמַיִם וּלְכֹל רוֹמֵשׂ עַל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר־בּוֹ נֶפֶשׁ חַיָּה אֶת־כָּל־יֶרֶק עֵשֶׂב לְאָכְלָה וַיְהִי־כֵן׃ 
  13. וַיַּרְא אֱלֹהִים אֶת־כָּל־אֲשֶׁר עָשָׂה וְהִנֵּה־טוֹב מְאֹד וַיְהִי־עֶרֶב וַיְהִי־בֹקֶר יוֹם הַשִּׁשִּׁי׃
  14. וַיְכֻלּוּ הַשָּׁמַיִם וְהָאָרֶץ וְכָל־צְבָאָם׃ 
  15. וַיְכַל אֱלֹהִים בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה וַיִּשְׁבֹּת בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִכָּל־מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה׃ 
  16. וַיְבָרֶךְ אֱלֹהִים אֶת־יוֹם הַשְּׁבִיעִי וַיְקַדֵּשׁ אֹתוֹ כִּי בוֹ שָׁבַת מִכָּל־מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר־בָּרָא אֱלֹהִים לַעֲשׂוֹת׃

Księga Rodzaju – [tekst angielski]

wersja pobrana z: http://www.biblia.info.pl/biblia.html

wersja Króla Anglii – Jakuba

  1. In the beginning God created the heaven and the earth. 
  2. And the earth was without form, and void; and darkness [was] upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.
  3. And God said, Let there be light: and there was light.
  4. And God saw the light, that [it was] good: and God divided the light from the darkness.
  5. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.
  6. And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters.
  7. And God made the firmament, and divided the waters which [were] under the firmament from the waters which [were] above the firmament: and it was so.
  8. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day. 
  9. And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry [land] appear: and it was so.
  10. And God called the dry [land] Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that [it was] good.
  11. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, [and] the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed [is] in itself, upon the earth: and it was so.
  12. And the earth brought forth grass, [and] herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed [was] in itself, after his kind: and God saw that [it was] good.
  13. And the evening and the morning were the third day.
  14. And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years:
  15. And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. 
  16. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: [he made] the stars also.
  17. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth,
  18. And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that [it was] good.
  19. And the evening and the morning were the fourth day.
  20. And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl [that] may fly above the earth in the open firmament of heaven. 
  21. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that [it was] good.
  22. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth.
  23. And the evening and the morning were the fifth day.
  24. And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so.
  25. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and every thing that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that [it was] good.
  26. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth.
  27. So God created man in his [own] image, in the image of God created he him; male and female created he them.
  28. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth.
  29. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which [is] upon the face of all the earth, and every tree, in the which [is] the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat.
  30. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to every thing that creepeth upon the earth, wherein [there is] life, [I have given] every green herb for meat: and it was so.
  31. And God saw every thing that he had made, and, behold, [it was] very good. And the evening and the morning were the sixth day. 

Księga Rodzaju – BIBLIA TYSIĄCLECIA [tekst polski]

wersja pobrana z: https://www.pallottinum.pl

DZIEJE POCZĄTKÓW ŚWIATA I LUDZKOŚCI

Świat stworzony przez Boga

  1. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 2 Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch
  2. Boży unosił się nad wodami. 
  3. Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość.
  4. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności.
  5. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy. 
  6. A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!»
  7. Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało,
  8. Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień drugi. 
  9. A potem Bóg rzekł: «Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!» A gdy tak się stało,
  10. Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre,
  11. rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I stało się tak.
  12. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre. 
  13. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci. 
  14. A potem Bóg rzekł: «Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata;
  15. aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemią». I stało się tak.
  16. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy.
  17. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią;
  18. aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre. 
  19. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty. 
  20. Potem Bóg rzekł: «Niechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!» 
  21. Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre,
  22. pobłogosławił je tymi słowami: «Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemi». 
  23. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty. 
  24. Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak.
  25. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre.
  26. A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» 
  27. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. 
  28. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi».
  29. I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. 
  30. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I stało się tak
  31. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

BERESZIT – Księga Rodzaju – [tekst hebrajski litearny]

wersja pobrana z: http://bible.ort.org/books/torahd5.asp?action=displaypage&book=1&chapter=1&verse=1&portion=1

  1. Bereshit bara Elohim et hashamayim ve’et ha’arets
  2. Veha’arets hayetah tohu vavohu vechoshech al-peney tehom veruach Elohim merachefet al-peney hamayim
  3. Vayomer Elohim yehi-or vayehi-or
  4. Vayar Elohim et-ha’or ki-tov vayavdel Elohim beyn ha’or uveyn hachoshech
  5. Eleh toledot hashamayim veha’arets behibare’am beyom asot Adonay Elohim erets veshamayim
  6. Vayikra ha’adam shemot lechol-habehemah ule’of hashamayim ulechol chayat hasadeh ule-Adam lo-matsa ezer kenegdo
  7. Vayapel Adonay Elohim tardemah al-ha’adam vayishan vayikach achat mitsal’otav vayisgor basar tachtenah
  8. Vayomer Adonay Elohim hen ha’adam hayah ke’achad mimenu lada’at tov vara ve’ata pen-yishlach yado velakach gam me’Ets haChayim ve’achal vachay le’olam
  9. Vayeshalchehu Adonay Elohim miGan-Eden la’avod et-ha’adamah asher lukach misham
  10. Vayivaled la-Chanoch et-Yirad veYirad yalad et-Mechuya’el uMechiya’el yalad et-Metusha’el uMetusha’el yalad et-Lamech
  11. Vayikach-lo Lemech shtey nashim shem ha’achat Adah veshem hashenit Tsilah
  12. Vateled Adah et-Yaval hu hayah avi yoshev ohel umikneh
  13. Vayomer Lemech lenashvav Adah veTsilah shma’an koli neshey Lemech ha’azenah imrati ki ish haragti lefits’i veyeled lechaburati
  14. Ki shiv’atayim yukam-Kayin veLemech shiv’im veshiv’ah
  15. Vayechi Metushelach sheva ushmonim shanah ume’at shanah vayoled et-Lamech
  16. Vayechi Metushelach acharey holido et-Lemech shtayim ushmonim shanah ushva me’ot shanah vayoled banim uvanot
  17. Hanefilim hayu va’arets bayamim hahem vegam acharey-chen asher yavo’u beney ha’Elohim el-benot ha’adam veyaledu lahem hemah hagiborim asher me’olam anshey hashem
  18. Vayar Adonay ki rabah ra’at ha’adam ba’arets vechol-yetser machshevot libo rak ra kol-hayom

PRZEDE WSZYSTKIEM – Księga Rodzaju – [WT]

  1. Przede wszystkiem nie było innych Elachim (bogów prócz Lachmu i Lachamu), ani znaków słów ich Pana
  2. Słowa, puste i głuche, zanurzone głęboko w ciemności wody, słyszane były tylko Elachim (bogom Lachmu i Lachamu), którzy unosili się nad wodą
  3. Kiedy nad powierzchnią wód, Elachim (bogom Lachmu i Lachamu) urodził się syn (Lach/Lech), usłyszeli: a oto Ja jestem Pan i przyjdę po niego
  4. Wtedy Elachim (bogowie Lachmu i Lachamu) oddali syna (Lacha/Lecha) z ich domu Panu, jako znak Jego słów na ziemi
  5. Pan przy wieczerzy z Lachem/Lechem, znak światła dał dniu a znak ciemności dał nocy, by po niej nastała jutrzenka dnia pierwszego
  6. (Pan): I/A dam Lachom/Lechom, ziemię wśród rzek a rzek będzie u Lachów/Lechów całe mnóstwo ale by ziemi między rzekami nie zabrakło
  7. Elachim (bogowie Lachmu i Lachamu) stworzyli szczelinę w wodzie, która je rozdzieliła na dwoje, jedne wody zeszły na ziemie, a drugie zostały w niebie
  8. Elachim (bogowie Lachmu i Lachamu) uznali znaki Pana na niebie, nastał wieczór i poranek dnia drugiego
  9. Elachim (bogowie Lachmu i Lachamu) rozdzielili wszech wody na morza a gdy Pan ujrzał morza dał im dobry znak
  10. I (Pan) sprawił, że wody zostały sprowadzone z nieba w jedno miejsce, by kraniec ziemi z ziemi powstałej po oddzieleniu się ukazał
  11. I (Pan) sprawił, że ta  ziemia, stała się rośliną nasienia owocu z owocu obfitą, jak owoc z owocu, z którego wypływa nasiono nasienia
  12. I ziemia wydała owoc ziemi, przedzielonej morzami, ziemiami i górami, i pierwsze drzewo, które ujrzał Lach/Lech (lud) Pana
  13. To było wieczorem trzeciego dnia
  14. A Pan baczył by rozpostarcie się niebios w niebie, między dniami dni i nocami nocy trwało, bo tam czekać na nich będzie latami, dniami i nocami
  15. Znakiem (Pana) nieba będzie ziemia
  16. Znakami Elochim (bogów Lachmu i Lachamu) będą dwa wielkie ciała na niebie, wielkie światło (słońce) na dzień i małe światło (księżyc) na noc oraz gwiazdy
  17. Tak dzień dla dnia i noc dla nocy, grobem dla światłości i ciemności, stało się świterzenie Elachim (bogów Lachmu i Lachamu) jako znaki podzielenia Pana
  18. (Pan) nieba nieruszony pozostał a Elochim (bogom Lachmu i Lachamu) nadał poruszone gwiazdy by oświecały ziemię

Dodaj komentarz