JUTOWIE

lud słowiański osiadły pierwotnie w północnej i środkowej części dzisiejszego Półwyspu Jutlandzkiego

– w połowie V wieku n. e. Jutowie opanowują południowo-wschodnie tereny dzisiejszej Anglii (hrabstwo Kent)

– w VIII wieku arcybiskup Wilibrord próbuje bezskutecznie nawrócić na chrześcijaństwo króla Jutlandii Ongendusa

– za czasów Karola Wielkiego nie powiodły się także kolejne próby chrystianizacji Jutów

– w 810 r. idea zjednoczenia Cesarstwa i Kościoła realizowana jest przez króla Franków Ludwika I Pobożnego za namową Arcybiskupów Agobarda z Lyon i Ebo z Reims doprowadza do zamordowania Gudfreda, władcy Jutów synowie Gudfreda wypędzają z kraju głównego pretendenta do korony Haralda Klaka Harald Klak zostaje wasalem króla Franków Ludwika I Pobożnego

– w 822 r. papież Paschalis I wydaje bullę, dając przyzwolenie Królom Franków na chrystianizację pogan ogniem i mieczem

– w 831 r. powstaje z polecenia cesarza Ludwika I Pobożnego arcybiskupstwo w Hamburgu

– w 845 r. w wyniku Hamburg zostaje zagrabiony przez Jutów

– w 848 r. papież Mikołaj I Wielki wydaje bullę i zostaje utworzone arcybiskupstwo hambursko-bremeńskie

– w 847 r. mnich Ansgar (Oskar) buduje kościół rzymsko-katolicki w Szlezwiku

– od 850 r. trwa wojna Jutów pod przywódctwem Horika I przeciwko władzy Watykanu

– w 956 r. król Jutów Harald stając w obronie swej siostry Gunhildy przejmuje południową część terytorium Norwegów

– w 965 r. król Jutów Harald Sinozęby przyjmuje chrzest, do czego przekonuje go rzymski kapłan Popp

– od X wieku kościół rzymsko-katolicki używa już tylko nazwy Dunia/Dania zamiast JUTLANDIA

Dodaj komentarz