STYCZEŃ

Styczeń niesie wiele życzeń.

Styczeń – czas do życzeń.

Bój się w styczniu wiosny, bo marzec zazdrosny.

Gdy styczeń burzliwy z śniegami, lato burzliwe z deszczami.

Gdy styczeń jasny i biały, w lecie bywają upały.

Gdy styczeń mrozów nie daje, prowadzi nieurodzaje.

Gdy styczeń z mgłą chodzi, mokrą i wczesną wiosnę zrodzi.

Gdy styczeń zamglony, marzec zaśnieżony.

Gdy w styczniu deszcz leje, złe robi nadzieje.

Gdy w styczniu deszcze leją, nie ciesz się wielką nadzieją.

Gdy w styczniu mrozy i śniegi, będą stodoły po brzegi.

Gdy w styczniu niebo grzmotem się głosi, na wschodzie ludzi śmierć w tym roku kosi.

Gdy w styczniu początek, środek i koniec pogody, rok będzie dobry, pogodny i dorodny.

Gdy w styczniu pszczoły się ruszają, to mokrą wiosnę zapowiadają.

Gdy w styczniu pszczoły wylatują, dobry roczek zwiastują.

Gdy w styczniu woda huczy, to na wiosnę mróz dokuczy.

Jak styczeń rozchlapany, to lipiec zapłakany.

Jeśli pszczoła w styczniu z ula wylatuje, rzadko pomyślny rok nam obiecuje.

Kiedy styczeń mokry trzyma, zwykle długa bywa zima.

Kiedy styczeń najostrzejszy, tedy roczek najpłodniejszy.

Kiedy w styczniu lato, w lecie zimno za to.

Kiedy w styczniu rośnie trawa, licha w lecie jest potrawa.

Kiedy w styczniu susza, wszystko się na wiosnę rusza.

Kiedy się w styczniu rodzi, temu gadzina nie szkodzi.

Na styczeń i luty musi być koń podkuty.

Po styczniu jasnym i białym w lecie będą upały.

Styczeń bywa zwykle łagodny, gdy październik śnieżny i chłodny.

Styczeń dla gości lodem Wisłę mości.

Styczeń – do pieca się przyczeń.

Styczeń, gdy mrozem nie wygodzi, marzec z kwietniem wraz wychłodzi.

Styczeń mrozem trzeszczeć musi, wtedy chłopa plon przydusi.

Styczeń rok stary z nowym styka, czasem zimnem do kości przenika, czasem w błocie utyka.

Styczeń wszystko studzi: rośliny, zwierzęta i ludzi.

Styczeń zamglony – marzec zaśnieżony.

Stycznia dzień we mgle stały, a wiosenny mokrą obolały.

W styczniu grzmoty – wiosną słoty.

W styczniu łów łatwy na kuropatwy.

Dodaj komentarz